Autor: Ogólnodostępne dziś metody dzielenia materiałów poprzez procesy technologiczne, różnią się od siebie między innymi stanem gotowych elementów. Przykładowo 
cięcie laserem gwarantuje doskonałą ich jakość, precyzję, oraz krótki czas samego procesu cięcia. Cięcie wodą natomiast nie powoduje naprężeń wewnętrznych materiałów, podczas cięcia plazmą/ gazem występuje wąska strefa wpływu cięcia – niewielka szczelina cięcia itp. Jak widać każda technologia posiada swoje atuty. Co jednak, gdy chcemy wyciąć panel podłogowy, lub rurkę łazienkową? Tu trzeba będzie sięgnąć do tradycyjnych metod mechanicznych – cięcia piłą brzeszczotową lub mechaniczną, wyrzynarką lub inną maszyną, w której proces cięcia jest zależny od dostarczenia energii mechanicznej… Co w takim razie jest najbardziej kompetentne w zależności od naszych potrzeb i warunków technologicznych otaczającej codzienności ? Piła, gilotyna, nożyce i palnik – to urządzenia niezastąpione w pewnych warunkach, a ich kariera w naszym najbliższym długo jeszcze potrwa. Produkcja wielkoseryjna to jednak stosowanie technik termicznych, wykrawarek hydraulicznych lub maszyn do cięcia wodą.
Rozwój technologiczny , a co za tym idzie precyzyjna obróbka materiałów stawia coraz to większe wymagania dokładności cięcia, minimalizacji odpadów produkcyjnych, minimalizowania kosztów przygotowania i wykonania elementów oraz powtarzalności całego cyklu produkcyjnego. Wciąż rośnie gama obrabianych materiałów, często trudnych w obróbce ze względu na swoje właściwości, kruche, wrażliwe na temperaturę lub specyfikę kształtu. Stosowanie w/w materiałów w projektach wymaga adekwatnych technologii obróbki i cięcia. Unikalne projekty były często niemożliwe do wykonania ze względu na wysoki koszt przygotowania matrycy lub brak możliwości uzyskania oczekiwanej precyzji wykonania. Spełnienie warunków, wynikających z właściwości materiału czy stopnia złożoności projektu można osiągnąć jedynie dzięki doświadczeniu, zaangażowaniu oraz zastosowaniu najnowszych technologii.
